خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





گلوکوس

     

     

    گلوکوس :

     

     

    گلوکوس آبی، فرشته آبی و اژدهای آبی نام نوعی حلزون دریایی و در واقع نوعی نودیبرنچ‌ متعلق به خانواده گلوسیده (Glaucidae) است. طول این جانور حدود 3 سانتی‌متر با رنگ خاکستری متمایل به نقره‌ای در پشت و آبی تیره در ناحیه شکم است. روی سر آنها نوارهای آبی وجود دارد. شش زایده به بدن نسبتاَ مسطح آنها متصل است که به سرات‌های (Cerata) انگشت‌مانند آنها ختم می‌شود. شکل ظاهری و رنگ گلوکوس نه تنها باعث محافظت از آنها در برابر شکارچیان می‌شود بلکه آبی سیر بدن آنها روشی برای محاظفت در برابر اشعه ‌ماوراء بنفش است. 

     

     

     

     

     

     

     

    گلوکوس در همه اقیانوس‌ها بویژه آبهای منطقه معتدله و حاره وجود دارد و در حالی که قسمت بالای بدنش بسمت پایین است، بکمک کشش سطحی روی آب معلق می‌ماند و توسط باد و جریانات دریایی منتقل می‌شود. این حلزون به ذخیره هوا در معده خود می‌پردازد و لذا شنای آهسته‌ای دارد. شنای آهسته عامل موفقیت او در نزدیک شدن ماهرانه به جفت یا شکار است. استتار آنها به کمک نوارهای آبی و سفید بالای بدن است بطوری که وقتی پرندگان از بالا می‌بینند، آنها را با آب یکی می‌بینند. قسمت خاکستری پایین بدن نیز باعث می‌شود که وقتی ماهی‌ها از پایین به آنها می‌نگرند آنها را مثل آب ببینند. این نوع استتار را «سایه‌افکنی از روبرو» (Countershading) می‌نامند.

     

     

    تاریخچه و رفتار

     

     

    گلوکوس برای تغذیه خود حباب هوایی را بلعیده و آن را در محوطه معد‌ه انبار می‌کند و به سمت شکار یا جفت میرود در حالی که با سرات‌ها به آهستگی به سمت آنها حرکت می‌کند. آنها از هیدروزوآها شامل نیداریان و مرد جنگی پرتقالی که حیوانات سمی موجود در راسته ژله‌ماهی هستند و دیگر جانوران دریایی تغذیه می‌کنند و در برابر سم آنها ایمن هستند. گاه رفتار کانیبالیستی در آنها دیده می‌شود. گلوکوس در نواحی ساحلی دیده نمی‌شود زیرا اساساَ در منطقه میانی دریا و در حد واسط سطح و کف دریا (منطقه پلاژیک) زندگی می‌کند ولی اغلب می‌توان آنها را به حالت شناور در آبهای ساحلی نز دید. چه بسا آنها به سمت ساحل نیز کشیده شوند.

     

     

     

    گفته شد که گلوکوس از مرد جنگی پرتقالی سمی تغذیه می‌کند. آنها به بلعیدن درسته این جانور می‌پردازند و بنظر میرسد که نماتوسیست‌های سمی آنها را برای مصارف خود در بدن نگه می‌دارند. زهرها در یک کیسه اختصاصی (نیدوساک) در قسمت نوک سرات‌ها ذخیره می‌شوند که انگشت‌های پرمانندی روی بدنه خود دارند. بنابرین اگر انسان در معرض نیش این حیوان قرار گیرد درست مثل آن است که در برابر مرد جنگی قرار گرفته و نیش او را خورده باشد. وقتی یک گوشتخوار از بدن شکار برای سیستم دفاعی خود استفاده می‌کند آن را «Oplophagy» می‌نامند. بنبارین رفتار مصرف شکار و ذخیره سم مرد جنگی در بدن گلوکوس یک عمل اوپلوفاژی است.

     

     

    گلوکوس با استفاده از کیسه مملو از گاز در معده خود روی آب شناور می‌ماند و بدلیل موقعیت قرار گرفتن کیسه گاز، شکم آنها بنوعی شناور می‌شود که قسمت بالایی بدن ‌آنها پایین قرار می‌گیرد. سطح بالای بدن آنها و در واقع پاهای آنها دارای رنگ‌ آبی یا آبی سفید است. سطح پشتی واقعی آنها که به سمت پایین قرار می‌گیرد خاکستری است.

     

     

    از نظر جنسی گلوکوس‌ها، «هرمافرویت» هستند یعنی هم اندام‌ جنسی ماده و هم نر را دارند. بر خلاف نودیبرنچ‌ها که در حال چهره به چهره جفت می‌شوند در گلوکوس شکم آنها در برابر هم قرار می‌گیرد. بعد از جفت شدن، هر دو تولید نوارهایی از تخم با طول 17 سانتی‌متر می‌کنند در حالی که تخم‌ها دارای ابعاد 70 در 90 میکرومتر است. در دمای 19 درجه سانتی‌گراد تقسیم تخم آغاز می‌شود و پس از 48 تا 60 ساعت لارو از تخم بیرون می‌آید.

     

     

     

    منبع :

     

     

    دانستنی های حیوانات - http://animal-informatics.com

     

     

     

     


    این مطلب تا کنون 6 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : می‌شود ,می‌کند ,برابر ,جنگی ,قسمت ,شکار ,قرار می‌گیرد ,پایین قرار ,جنگی پرتقالی ,می‌کند آنها ,وجود دارد ,
    گلوکوس

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده